Η χρήση του ξίφους στους ελληνικούς στρατούς της αρχαιότητας ήταν δεδομένη αλλά ουδέποτε εξίσου εκτενής με αυτή του δόρατος. Φυσικά οι τύποι ξίφους, η ευρύτητα, η συχνότητα και το είδος χρήσης τους άλλαζαν με την διαφοροποίηση των μεθόδων μάχης, ομως σαν γενική εικόνα μπορεί να θεωρηθεί ότι οι Έλληνες ουδέποτε ανέπτυξαν για το ξίφος τη λατρεία που αυτό έλαβε από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.

Διαβάστε περισότερα...

Μέχρι τα τέλη του 5 ου πΧ αιώνα, το βασικό όπλο χειρός στους ελληνικούς στρατούς ήταν ένα αμφίστομο ξίφος που προερχόταν σχεδιαστικά κατευθείαν από το άορ.(ΜΕΡΟΣ Β)

Διαβάστε περισότερα...

Με το ξίφος τα πράγματα περιπλέκονται όσον αφορά τους στρατούς του Αλεξάνδρου- και του Φιλίππου. Μεταγενέστερες αναφορές παρουσιάζουν το μακεδονικό ξίφος κοντό και όχι ιδιαίτερα βαρύ, με αποτέλεσμα σαφή υστέρηση εναντίον των Ρωμαίων.

Διαβάστε περισότερα...

Όταν ξέσπασαν οι Περσικοί Πόλεμοι οι οι Πέρσες τοξοτες βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους Ελληνες οπλίτες. Παρά των καταιγισμό των βελών οι Ελληνες κατάφεραν να πλησιάσουν τους Πέρσες και να τους νικήσουν στη σύγκρουση σώμα με σώμα καθώς οι τοξότες δεν διέθεταν εξοπλισμό και εκπαίδευση σε αυτό είδος σύγκρουσης.

Διαβάστε περισότερα...

Οι Αργεάδες ήταν η δυναστεία που κυβέρνησε την Μακεδονία από τον 8ο π.Χ. αιώνα μέχρι το 306 π.Χ. Ο Αεροπός, ο Γαυάνης και ο Περδίκκας ήταν τρία αδέρφια, απόγονοι του Ηρακλείδη Τημένου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ήταν στην υπηρεσία ενός βασιλιά της Άνω Μακεδονίας στην πόλη Λεβαία.

Διαβάστε περισότερα...

Στο χώρο του Αιγαίου ο ίππος ως πολεμικό μέσο εμφανίζεται από το 1700 π.Χ. Η αρχική χρήση του ζώου είναι ή έλξις των αρμάτων. Η σπουδαιότητα του ίππου ως πολεμικού μέσου φαίνεται στα ποιήματα του Ομήρου που ονομάζει τους ίππους του Άρη: Πανικό και Φόβο αλλά και του Ησιόδου που τον επιβεβαιώνει.

Διαβάστε περισότερα...

Όταν αναφέρεται ο Σπαρτιατικός στρατός, έρχονται στο μυαλό εικόνες από τάξεις οπλιτών άριστα παρατεταγμένες σε κάποια πεδιάδα. Όμως η αρχαία Λακωνία είχε και ακτογραμμή η οποία έχριζε υπεράσπισης.

Διαβάστε περισότερα...